Hoe je effectief studeert, volgens de onderzoeken

In 2013 beoordeelden Dunlosky, Rawson, Marsh, Nathan en Willingham tien veelgebruikte studietechnieken en gaven ze een score voor hoe nuttig elke techniek is, op basis van het beschikbare bewijs (Dunlosky e.a., 2013). De uitkomst verrast studenten vaak, want de populairste methoden krijgen ook de laagste score. Een enquête onder 177 studenten vond dat de meesten hun aantekeningen of leerboek herlezen, en relatief weinigen zichzelf overhoren (Karpicke e.a., 2009).

De tabel hieronder somt de tien technieken op met hun beoordeling. Twee springen er duidelijk uit, oefentoetsen en gespreide oefening. Drie zitten in het midden. Vijf krijgen een lage beoordeling, waaronder herlezen en markeren. Deze beoordelingen vertellen je welke techniek het beste standhield onder de loep. Ze geven je een prioriteitsvolgorde als de tijd kort is.

In de studie van Roediger en Karpicke lazen studenten een tekst één keer en overhoorden zichzelf daarna drie keer. Een week later onthielden ze 61% van de ideeën, tegen 40% voor studenten die de tekst vier keer hadden herlezen (Roediger en Karpicke, 2006). Deze techniek heet actief herinneren, en je vindt de details in Actief herinneren, waarom jezelf overhoren beter werkt dan herlezen.

In de praktijk sluit je je aantekeningen, probeer je een vraag te beantwoorden, een definitie te herschrijven of een diagram uit je hoofd opnieuw te tekenen, en dan controleer je. De inspanning van het ophalen is wat telt. Een meta-analyse uit 2014 vond ook dat reproductietoetsen een groter voordeel opleveren dan herkenningstoetsen, zoals meerkeuzevragen (Rowland, 2014). Voor de examens betekent dat oefenvragen uit je cursus beantwoorden met het boek dicht in plaats van het hoofdstuk een vierde keer te lezen.

De meta-analyse van Cepeda en collega's, 839 metingen uit 317 experimenten, concludeerde dat spreiding beter is dan blokken (Cepeda e.a., 2006). In een andere studie met meer dan 1.350 mensen was de ideale tussenpoos tussen twee sessies ongeveer 20 tot 40% van de vertraging voor de toets wanneer de toets een week later was (Cepeda e.a., 2008). Voor een examen over 10 dagen betekent dat een tweede sessie 2 tot 4 dagen na de eerste.

Met woordenschatflashcards werkte spreiding beter voor 90% van de deelnemers, toch dacht 72% na de eerste sessie dat blokken beter werkte (Kornell, 2009). Het gevoel misleidt je dus. Rawson en Dunlosky adviseren een item 3 keer correct op te halen in de eerste sessie, en het dan 3 keer opnieuw te leren met ruime tussenpozen (Rawson en Dunlosky, 2011). Je vindt de details in Gespreide herhaling, hoe lang wachten tussen twee herhalingen en, voor de avond voor een examen, in Werkt blokken de nacht voor een examen?.

Elaboratieve ondervraging, zelfverklaring en afwisselend oefenen krijgen een gematigde bruikbaarheidsscore (Dunlosky e.a., 2013). Dat is geen slechte score, en deze technieken vormen een goede aanvulling zodra je jezelf al overhoort. Afwisselen betekent probleemtypes door elkaar mengen in plaats van ze te groeperen. Bij wiskunde verbeterde het de resultaten op een uitgestelde toets (Rohrer en Taylor, 2007). In de praktijk betekent dat de soorten problemen in één huiswerkset door elkaar mengen in plaats van tien van hetzelfde type achter elkaar te doen. Zie Helpt interleaving, of gemengd oefenen, echt bij het studeren?.

Een ander resultaat wijst dezelfde kant op, hoewel het niet een van de tien technieken is. Deelnemers die een tekst bestudeerden in de verwachting die te moeten onderwijzen, produceerden vollediger en beter georganiseerd herinneren, ook al onderwees niemand echt (Nestojko e.a., 2014). Dit is het idee achter Werkt leren door les te geven? Wat het onderzoek zegt over het protégé-effect. Je kunt je cursus dus hardop uitleggen, alsof iemand het na jou moet begrijpen.

Samenvatten, markeren of onderstrepen, ezelsbruggetjes met sleutelwoorden, mentale verbeelding bij tekst en herlezen krijgen allemaal een lage bruikbaarheidsscore (Dunlosky e.a., 2013). Laag betekent niet nutteloos. Het betekent dat andere methoden beter standhielden tegen het bewijs. De valkuil is dat deze methoden je een gevoel van beheersing geven. In de studie van Roediger en Karpicke waren de studenten die herlezen het meest zeker dat ze het zouden onthouden, toch waren zij een week later het meest vergeten (Roediger en Karpicke, 2006).

Als je graag markeert of herleest, houd ze dan als eerste stap, en ga dan snel over op jezelf overhoren. De aparte pagina's behandelen elk geval, Waarom je notities herlezen niet genoeg is en Is je notities markeren eigenlijk nuttig?. Een goede gewoonte voor examens of AP-voorbereiding is elk gemarkeerd stuk om te zetten in een vraag, en die de volgende dag aan jezelf te stellen zonder te kijken.