Actief herinneren, waarom jezelf overhoren beter werkt dan herlezen

Actief herinneren, ook wel het testing-effect genoemd, betekent informatie uit je geheugen halen zonder je aantekeningen voor je. Je beantwoordt een vraag, vult een gat in een zin in, schrijft op wat je weet over een hoofdstuk en controleert daarna. Het woord test betekent hier geen beoordeling. Een test is elke situatie waarin je zelf het antwoord produceert.

In de review van Dunlosky en collega's is oefentoetsing een van de twee technieken met een hoge bruikbaarheidsscore, samen met het spreiden van je studie over de tijd (Dunlosky e.a., 2013). Voor eindexamens, AP-examens of de SAT komt het neer op eenvoudige gewoontes. Je sluit je schrift en schrijft de drie oorzaken van de Grote Depressie op. Je zegt de productregel voor afgeleiden op. Je tekent het diagram van mitose opnieuw zonder voorbeeld. Het doel is niet om het de eerste keer goed te hebben, het is om de inspanning van het herinneren te leveren.

Experiment 2 van Roediger en Karpicke betrof 120 studenten die prozateksten leerden. Eén groep las één keer en overhoorde zichzelf daarna drie keer. De andere groep herlas vier keer. Een week later onthield de eerste groep 61% van de ideeën en de tweede 40% (Roediger en Karpicke, 2006).

Tussen de test na 5 minuten en die na een week vergaten de herlezers 52% van wat ze wisten, tegen 14% voor degenen die zichzelf overhoorden (Roediger en Karpicke, 2006). De tabel zet beide resultaten naast elkaar. Lees die met één belangrijke kanttekening. Deze cijfers komen uit korte teksten die in een lab zijn gelezen, met een test op het onthouden van de ideeën. Ze zeggen niet dat een semester rechten of scheikunde op 61% blijft hangen. Ze laten een verschil zien, gemeten in een specifieke setting, tussen twee manieren om dezelfde stof te herhalen.

Eén detail uit dezelfde studie verklaart waarom zoveel studenten herlezen. Na 5 minuten gaf herlezen een betere score. En de studenten die herlazen waren er het meest van overtuigd dat ze het zouden onthouden (Roediger en Karpicke, 2006). Op dat moment voelt herlezen geruststellend, en een week later is het beeld omgekeerd.

Deze verwarring is niet specifiek voor één tekst. Bij Swahili-woordenschat had, zodra een woord bekend was, het nog eens bestuderen ervan geen effect op het uitgestelde ophalen, terwijl het nog eens testen ervan een groot positief effect had. De voorspellingen van de studenten over hun eigen succes hielden geen verband met hoe goed ze het deden (Karpicke en Roediger, 2008). Bjork en collega's beschrijven deze illusies van beheersing en raden aan te zoeken naar wenselijke moeilijkheden, situaties die net iets moeilijker zijn en inspanning vragen (Bjork e.a., 2013). Als een studiesessie makkelijk en soepel voelt, kan dat komen doordat je weinig hoeft te herinneren.

Een meta-analyse uit 2014 vond dat reproductietests een groter voordeel opleveren dan herkenningstests, zoals meerkeuzevragen (Rowland, 2014). Produceer het antwoord als je kunt, in plaats van het te herkennen. Schrijf de definitie op, zeg de datum, vul de zin met het gat in, in plaats van alleen uit opties te kiezen.

Een ander resultaat dat de moeite waard is, is dat actief herinneren meer leren opleverde dan uitgebreid studeren met conceptmaps (Karpicke en Blunt, 2011). Een mooie conceptmap van je cursus maken levert minder op dan jezelf er vragen over stellen. Houd een eenvoudige volgorde aan. Begrijp eerst de cursus, overhoor jezelf daarna zonder te kijken, verbeter jezelf en herhaal op verschillende dagen. Spreiding komt aan bod in Gespreide herhaling, hoe lang wachten tussen twee herhalingen. De pagina Hoe je effectief studeert, volgens de onderzoeken plaatst dit alles in de context van de tien technieken.