De pomodorotechniek voor studeren, wat een studie uit 2023 mat

Francesco Cirillo ontwikkelde de techniek eind jaren 1980, als student, met een keukentimer in de vorm van een tomaat, pomodoro in het Italiaans (Cirillo, 2018). Het principe is kort. Je kiest een taak, start een timer van 25 minuten, werkt aan niets anders, en neemt dan 5 minuten pauze. Na vier blokken neem je een langere pauze.

De timer doet twee dingen. Het maakt beginnen makkelijker, omdat 25 minuten haalbaar voelen, zelfs voor een groot hoofdstuk. En het dwingt de pauze af voordat je jezelf uitput, in plaats van die uit te stellen tot je afdwaalt. De techniek beheert tijd, niet de manier waarop je leert. Wat je doet tijdens de 25 minuten is net zo belangrijk als de timer, daarover hieronder meer.

Biwer, Wiradhany, Oude Egbrink en de Bruin volgden 87 bachelor- en masterstudenten aan een Nederlandse universiteit tijdens een echte dag zelfstudie. Een groep van 35 koos haar pauzes vrij. Een groep van 25 werkte 24 minuten en nam dan 6 minuten pauze, de pomodoroversie. Een groep van 27 werkte 12 minuten en nam dan 3 minuten (Biwer e.a., 2023).

Wie zelf de pauzes beheerde, had langere sessies en langere pauzes, en dat ging gepaard met meer vermoeidheid en afleiding, en minder concentratie en motivatie dan in de twee groepen met vaste pauzes. De geleverde inspanning en de hoeveelheid voltooid werk waren gelijk in alle drie de groepen. De auteurs concluderen dat geplande pauzes de stemming verbeterden en tijd lijken te besparen, voor gelijk werk (Biwer e.a., 2023).

Als je lang aan dezelfde taak werkt, daalt je waakzaamheid. Ariga en Lleras gaven deelnemers een lange visuele aandachtstaak. Hun prestatie daalde in de loop van de tijd, behalve wanneer ze af en toe werd gevraagd kort over te schakelen naar een andere taak. Die korte pauzes waren genoeg om de daling te voorkomen (Ariga en Lleras, 2011).

Hun verklaring is dat het brein went aan het doel van een taak die te lang duurt, en dat een pauze dat doel weer activeert. Voor jou speelt de pomodoropauze die rol. Sta op, drink wat water, kijk uit het raam. Vermijd de pauze door te brengen op een videofeed, die vaak veel langer dan 5 minuten duurt. Als je probleem tegen slaap vechten is, geeft de pagina Hoe je studeert zonder in slaap te vallen of af te dwalen andere gemeten middelen.

Twintig minuten herlezen is nog steeds herlezen. Dunlosky en collega's beoordeelden tien studietechnieken, en slechts twee kregen een hoge bruikbaarheid, oefentoetsing en je herhalingen over de tijd spreiden (Dunlosky e.a., 2013). Een goede studiepomodoro mengt dus leren en jezelf toetsen. Bijvoorbeeld 10 minuten om een deel van de cursus te lezen, dan 15 minuten om de vragen op je kaarten uit je hoofd te beantwoorden.

Het laatste blok van de dag kan naar wat je twee of drie dagen geleden hebt geleerd, wat spreiding aan de tijdblokken toevoegt. De pagina Spreidingscalculator, je herhaaldatums tot aan het examen vertelt je op welke dagen je op elk hoofdstuk terugkomt, en de pagina Actief herinneren, waarom jezelf overhoren beter werkt dan herlezen legt uit hoe je jezelf overhoort. De timer zorgt voor de tijd, deze twee methoden zorgen voor het geheugen.